words per minute
12
user1891380
00:00
Speed
Tablice dynamiczne jednowymiarowe oraz dwuwymiarowe są ściśle związane ze wskaźnikami. Użycie wskaźników to jedyna metoda uzyskania tablicy dynamicznej. Istnieje duża potrzeba na używanie tablic dynamicznych, programista ma nad nimi pełną kontrolę. Możemy decydować o ich wymiarach, kształcie oraz wielkości.
Aby dobrze poznać tablice dynamiczne należy zrozumieć działanie zwykłych statycznych tablic. Inicjowanie tablicy jest bardzo proste, podczas inicjacji możemy z góry określić elementy jakie zawiera tablica.
Tablice statyczne nie dają nam możliwości decydowania o ich wymiarach podczas działania programu. Oznacza to, że musimy znać wielkość tablicy na poziomie tworzenia aplikacji. Kolejną wadą takowych tablic jest fakt, iż generując tablicę dwuwymiarową musi być ona prostokątna.
Deklarując tablicę dynamiczną należy zadeklarować wskaźnik tego samego typu co elementy tablicy. Następnie rezerwujemy miejsce w pamięci o określonym typie, takim samym jak wskaźnik. Służy do tego rozkaz new. Tablicy dynamicznej używamy tak samo jak zwykłą tablice statyczną, nie trzeba operować wskaźnikami, wskaźniki potrzebne są tylko przy deklaracji. Wynika to z faktu opisanego wyżej – tablica statyczna to też wskaźniki chociaż nie są do końca widoczne.
Każdy dynamiczny obiekt utworzony podczas działania programu należy na końcu usunąć poleceniem delete. Przy usuwaniu tablicy dodatkowo dodajemy kwadratowy nawias czyli delete. Dzięki użyciu tablicy dynamicznej użytkownik ma możliwość decydowania o rozmiarze tablicy podczas działania programu.