Na południowych obrzeżach lasu Yss, gdzie mgła spowija każdy kamień i drzewo, pojawiła się Nivara, łowczyni duchów z Karka-han, która zniknęła przed laty podczas wyprawy do Krwawego Jeziora. Mówią, że powróciła nie jako człowiek, lecz jako cień własnej zemsty, a jej łuk pulsuje chłodem, który zamraża oddech. Wędrowcy z Eder przysięgają, że gdy Nivara przechodzi przez drogę, echo kroków zamienia się w szept dawnych imion, których nie powinno się wypowiadać. W Thuzal pewien mistrz run spostrzegł ją przy ruinach starej strażnicy, gdzie sama ziemia pękła pod ciężarem jej spojrzenia. Nivara podobno szuka Księgi Upadłych, artefaktu, który przechowuje wspomnienia wszystkich, którzy zginęli w Margonem, i może ujawnić prawdę o tym, kto zdradził świat dawnych bohaterów. Gdziekolwiek się pojawia, powietrze staje się ciężkie, zwierzęta uciekają, a Margonem szepcze cicho imię łowczyni, jakby ostrzegało, że nie każda ścieżka prowadzi z powrotem do domu.